Wędrówka myśli

WĘDRÓWKA

Błądząc po Mlecznej
Drodze w błękicie
wędruje spragniona
pod szczęśliwą gwiazdę
zapukała
odpowiedziało echo
uboższa o miłość
bogatsza brakiem
rozczarowania
przeleciała jak kometa
pozostał tylko tęczowy pył
kiedy jej warkocz
zaplatasz

/I’16/

obrazki_n_61017_gwiazdy-kolory-fiolet-roz
Reklamy

6 komentarzy (+add yours?)

  1. cichosza
    Sty 28, 2016 @ 16:37:35

    kometa z warkoczem 🙂

    Odpowiedz

    • even21
      Sty 28, 2016 @ 21:01:21

      A wiesz, że mam jeszcze takie zdjęcie, kiedy mój pierworodny był malutki, a ja ze splecionym, grubym jak pięść, warkoczem do ramienia… eh, tęczowy pył:)

  2. Wichrowe108
    Sty 28, 2016 @ 20:51:32

    Piękna metafora, Even. Cudownie się czyta takie wiersze na jednym oddechu, dajesz i bierzesz równocześnie. Zabierasz w magiczną podróż we wszechświat w nas samych, bo każdy ma swój tęczowy pył.

    Odpowiedz

    • even21
      Sty 28, 2016 @ 21:10:16

      Dziękuję, Wugusiu. Ty to mnie rozpieszczasz 😉

      Jakoś nie mogę się zmobilizować, brakuje sił na dłuższe pisanie… może to zimowy nastrój sprawia, że tylko czasem parę wersów…

  3. Ela
    Lu 03, 2016 @ 08:17:01

    Ile to musi człowiek nóg uchodzić by …dojść a i tak wciąż niezadowolony bo to ciężko to gorąco a potem znowu zimno.I dalej znowu rusza się w drogę jakoby ten cyrk przewozny.Korzenie podetną ,skrzydła podetną i wez tu człowieku utrzymaj równowagę:)))
    Dobra jesteś!!!:))

    Odpowiedz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: